X
تبلیغات
نماشا
رایتل
یکشنبه 1 مرداد‌ماه سال 1385

اصولاً ما ایرانی ها تا خودمان در بطن ماجراها قرارداریم نه تنها از خودمان تعریف می کنیم بلکه به دیگران هم اجازه انتقاد نمی دهیم اما همین که از دایره امور کنار گذاشته می شویم به یکباره پرده ها از مقابل چشمانمان کنار می رود و همه چیز را زیر سوال می بریم.

همین حسن آقای روحانی که زمانی دبیری شورای امنیت ملی را یدک می کشید و در ماجرای 23 تیر سخنرانی می کرد و اقدام دانشجویان را در 18 تیر محکوم می کرد و با دستورات دبیرخانه ای اش به روزنامه ها مثلاً از چاپ نامه اعتراضی جلال الدین طاهری جلوگیری می کرد اخیرا گفته :" عده‌ای در کشور ما هنوز معتقدند که فضا همچنان باید امنیتی باقی بماند. برخی از اختلافات در کشور برمی‌گردد به اختلاف در مبنا، اختلافات گاهی عمیق‌تر از این حدی است که مردم عادی می‌بینند. اگر بناست انقلاب اسلامی باشیم، رسالت بسیار بزرگی بر دوش داریم؛ یعنی ما انقلاب اسلامی هستیم و می‌خواهیم این فرهنگ را در سطح منطقه جهان اسلام نشر بدهیم و قاعدتا قدرت و ثروت خودمان را هم در سایه آن می‌بینیم اما اگر می‌خواهیم، جمهوری اسلامی ایران باشیم، رسالت اولیه و اولویت ما جمهوری اسلامی ایران است، پس باید مسیر دیگری را بپیماییم. درواقع، ما انقلاب کردیم تا به جمهوری اسلامی برسیم و دیگر نباید به گذشته رجعت کنیم؛ پس ما هنوز روی برخی مسائل اساسی اختلاف نظر داریم."

***

راستی دوره انقلاب کی تمام می شود .آیا انقلاب یک لحظه تاریخی است و یا یک دوره ؟ کدام درست است؟

چرا بعضیها سعی می کنند که دائم از دوران انقلاب و شور انقلابی صحبت کنند؟ ما انقلاب کردیم که انقلابی بمانیم و انقلابی عمل کنیم و یا نه انقلاب کردیم تا خودمان را بدبخت کنیم ! ؟ براستی انقلاب برای ایجاد یک تحول بود هدفی مقدس که همان آزادی بود .اما حال که حاکمان نمی توانند یا نمی خواهند این شرائط را فراهم کنند همه را در شرائط انقلابی نگه می دارند. این همان وضعیت اضطراری است .

ما یک رهبر انقلاب داریم یا چند رهبر انقلاب؟ اگر قرار باشد رهبران دیگری نیزی براین مملکت حکومت کنند آنها نیز رهبر انقلاب خواهند بود ؟ حتی آنانی که انقلاب را درک نکردند و یا با آن مخالف نیز بودند ؟

این همه سوال کافی نیست؟