X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 16 اردیبهشت‌ماه سال 1387

یه روز یه باغبونی ٬ یه مرد آسمونی

                                              نهالی کاشت میون باغچه مهربونی

می گفت سفر که رفتم یه روز و روزگاری

                                               این بوته یاس من ٬ می مونه یادگاری

هر روز غروب عطر یاس تو کوچه ها می پیچید

                                               میون کوچه باغا ٬ بوی خدا می پیچید

اونایی که نداشتن از خوبیا نشونه

                                               دیدن که خوبی یاس باعث زشتی شونه

عابرای بی احساس پا گذاشتن روی یاس

                                                ساقه هاشو شکستن ٬ آدمای ناسپاس

یاس جوونبرگمون تکیه زدش به دیوار

                                                خواست بزنه جوونه اما سر اومد بهار

یه باغبونه دیگه شبونه یاسو برداشت

                                                 پنهون ز نامحرما تو باغ دیگه ای کاشت

هزار ساله کووچه ها پر میشه از عطر یاس

                                               اما مکان اون گل مونده هنوز ناشناس