کمتر پیدا می شوند کسانی که از شغل خود راضی باشند . گذشته ازجنبه مادی کار، خود انجام یک فعالیت همیشه مطلوب خواهد بود بخصوص اگر تحول و یا رونقی هم درآن باشد. خودم نه اینکه از کارم ناراضی باشم ولی از یک چیزش خوشم نمیاد وآن هم زمان پیک کاری است. سر و کار داشتن با یه مشت عدد و رقم که براساس یکسری استاندارد!! چهره ای خشک و بی روح از خود به نمایش می گذارند.
نوع این کار به گونه ای است که در بهترین موقع و بهترین فصل سال که بچه های تعطیل می شوند و همه در حال برنامه ریزی سفر و تفریح هستند درگیر این اعداد و ارقام منجمد هستی. همین که سال نو شروع می شود مشغول بستن حساب و بیلان هستی تا برسی به پاسخگوئی وسروکله زدن با عده ای حسابرس که فکر کنم از جمله منفورترین مخلوقات هستند ، تازه حالا که پای چندتا دیگه مثل بازرسی کل کشور و دیوان محاسبات هم باز شده ، و بعد هم مجمع و باز هم گزارش و گزارش و گزارش.
دیگه هیچ رمقی باقی نمی ماند. تو پائیز و زمستان که یه ذره کار سبک می شه زمان گذشته ، حالا نه اینکه اصلا"نتوان کاری کرد بلکه به صورت کلی این نوع کار دغدغه ذهن می شود تا نتوان به درستی از قبل برای خود برنامه ریزی کرد.
بخاطر همین وضعیت است که با دردسر فراوان این وبلاگ را به روز می کنم . اگه همین کار را نکنم ، چه کنم؟
« وبگردی هم مانند ولگردی واسه خود عالمی دارد» چه کنم ؟
خوب گفتید مخصوصا قسمت حسابرسها :))
تو که راس میگی :-))))))))
درخت کاج را وسط نکش ؛ عزیز برادر !!