
هشت سال پیش در یک چنین روزی چه شور و حالی برای انتخابات ریاست جمهوری بر پا بود . مردم با چه امیدی به پای صندوق ها رفتند .جنبشی پای گرفت بنام جنبش دوم خرداد. اما دیگر از آن نفسی باقی نمانده است .
عده ای آن زمان به امید اصلاحات و تغییر اوضاع و احوال مملکت رای دادند و عده ای هم به خاطر رای نیاوردن ناطق نوری به خاتمی رای دادند. مصداق این مطلب که« لا لِحبّ علی بل لبغض معاویه». به هر ترتیب با هر نیتی که مردم در این عرصه حاضر شدند امروز دیگر انگیزه ای باقی نمانده است.
دیشب اسامی نهائی کاندیداها از سوی شورای نگهبان اعلام شد و نام دکتر معین که در کنار کروبی نماینده جناح اصلاح طلب بود میان آن نبود. گرچه من خودم به کسانی که می خواهند رای بدهند معین را پیشنهاد نمی کنم اما حذف او از رقابت جز دلسرد کردن عده ای دیگر از مردم چیزی به دنبال ندارد. در این میان می توان پیش بینی کرد که در روزهای آینده ممکن است با چانه زنی و یا حکم حکومتی ایشان هم به لیست اضافه شود و یا اجماعی ناخواسته در جبهه اصلاحات بر روی کروبی ایجاد شود . به هر روی انتخابات به دور دوم خواهد رفت و اگر جناح راست روی نامزد واحدی توافق نکنند رای آنها به طرز فاحشی شکسته می شود .
نکته جالب تایید نشدن زواره ای است . او خود حقوق دان شورای نگهبان است و مثل پشت کنکوریها تمام دوره انتخابات کاندید شده بود این بار علی رغم ثبت نام ؛ نامش در لیست نهائی نیست شاید خواستند بگویند که از خودمان هم رد صلاحیت می کنیم.
نظر من بر آن است فقط رفسنجانی در این اوضاع و احوال خراب داخلی و خارجی می تواند موثر واقع شود. شاید غلو نباشد ولی هر جا او نشیند صدر مجلس آنجا باشد .در روزهای بعد دلائلم را برای این پیشنهاد ؛ برای کسانی که می خواهند بروند و رای دهند اعلام خواهم کرد.
عزیزی گفت که این روزها بچه ها به چیزهای کوچک قانع نیستند و چیزهای بزرگ می خواهند.گفتم به آنها بگو چیزهای کوچک زیادی هستند که خیلی بزرگند،ازخیلی چیزهای بزرگ یا خیلی بزرگتر. ارزش پدیده ها به بزرگ بودنشان نیست.

هدف در درمان اضطراب از بین بردن آن نیست "بلکه کاهش آن مد نظر است.مردم با اضطراب زندگی می کنند.اضطراب خود ادراک انسانیت است تا زمانی که صدمه جدی نرساند تا زمانی که صدمه جدی نرساند.اضطراب ما را از خطر آگاه می سازد اما وقتی تبدیل به سوء ادراک شود دچار اشکال خواهیم شد.آنچه باعث اضطراب می شود خود رخداد نیست بلکه تفسیر ما از آن رخداد است.ترس از موش ترس از خود موش نیست ادراک ما از موش است.پس رخدادها نیستند که در ما واکنش ایجاد میکنند بلکه تفسیر و معنا یابی ما از آنها مهم است.اکثر ما در روبرو شدن باموقعیت های تهدید آمیز یا فشار زا احساس اضطراب و تنش می کنیم و اینگونه اخساسات واکنشهای بهنجاری در برابر فشار روانی هستند.اضطراب زمانی نابهنجار محسوب می شود که در برابر موقعیتهائی رخ می دهد که اکثر مردم به راحتی آنها را حل و فصل می کنند.
